• Home
  • Seyed Javad  Mahdavi Chabok

    List of Articles Seyed Javad  Mahdavi Chabok


  • Article

    1 - An Agent Based Model for Developing Air Traffic Management Software
    Journal of Information Systems and Telecommunication (JIST) , Iss.  1 , Year , Winter 2022
    The Air Traffic Management system is a complex issue that faces factors such as Aircraft Crash Prevention, air traffic controllers pressure, unpredictable weather conditions, flight emergency situations, airplane hijacking, and the need for autonomy on the fly. agent-ba Full Text
    The Air Traffic Management system is a complex issue that faces factors such as Aircraft Crash Prevention, air traffic controllers pressure, unpredictable weather conditions, flight emergency situations, airplane hijacking, and the need for autonomy on the fly. agent-based software engineering is a new aspect in software engineering that can provide autonomy. agent-based systems have some properties such: cooperation of agents with each other in order to meet their goals, autonomy in function, learning and Reliability that can be used for air traffic management systems. In this paper, we first study the agent-based software engineering and its methodologies, and then design a agent-based software model for air traffic management. The proposed model has five modules .this model is designed for aircraft ,air traffic control and navigations aids factors based on the Belief-Desire-Intention (BDI) architecture. The agent-based system was designed using the agent-tool under the multi-agent system engineering (MaSE) methodology, which was eventually developed by the agent-ATC toolkit. In this model, we consider agents for special occasions such as emergency flights’ and hijacking airplanes in airport air traffic management areas which is why the accuracy of the work increased. It also made the flight’s sequence arrangement in take-off and landing faster, which indicates a relative improvement in the parameters of the air traffic management Manuscript Document

  • Article

    2 - شبکه نیمه‌ناظر خودسازمانده پویا مبتنی بر یادگیری حداکثری
    Nashriyyah -i Muhandisi -i Barq va Muhandisi -i Kampyutar -i Iran , Iss.  44 , Year , Winter 2016
    شبکه خودسازمانده پويا با يادگيري نيمه‌ناظر در بسياري از کاربردها نظیر خوشه‌بندی داده‌ها کاربرد دارد. محاسبه پارامترهاي شبکه خودسازمانده شامل شکل و ساختار لايه خوشه‌بندی، سطح فعال‌سازی و وزن‌هاي لايه طبقه‌بندی از جمله مسایل چالش‌برانگیز و مهم آن است. راهکارهای ارائه‌شده Full Text
    شبکه خودسازمانده پويا با يادگيري نيمه‌ناظر در بسياري از کاربردها نظیر خوشه‌بندی داده‌ها کاربرد دارد. محاسبه پارامترهاي شبکه خودسازمانده شامل شکل و ساختار لايه خوشه‌بندی، سطح فعال‌سازی و وزن‌هاي لايه طبقه‌بندی از جمله مسایل چالش‌برانگیز و مهم آن است. راهکارهای ارائه‌شده فعلی از روش‌های ابتکاری و با یک نگاه محلی سعی در تعیین این پارامترها دارند که در اثر آن، نتایج این الگوریتم‌ها وابستگی بالایی به شرایط دارد. این مقاله یک روش یادگیری نیمه‌ناظر مبتنی بر شبکه خودسازمانده پویا و يادگيري حداکثري را برای اولین بار مورد بررسی قرار می‌دهد. روش پیشنهادی، بدون محاسبه مستقیم پارامترهای شبکه خودسازمانده پویا و با استفاده از روش یادگیری حداکثری، کلاس هر داده را تعیین می‌کند. خطای حاصل از بازخورد سیستم، هم در یادگیری حداکثری و هم در بهینه‌سازی شبکه خودسازمانده پویا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مقاله، علاوه بر بررسی تحلیلی همگرایی روش پیشنهادی، روش حداکثری ترتیبی برای شبکه نیمه‌ناظر خودسازمانده پویا ارائه شده است. آزمایش‌های انجام‌شده بر روی داده‌های برخط و با برچسب جزئی نشان می‌دهند که روش پیشنهادی از نظر دقت، نسبت به روش نیمه‌ناظر خودسازمانده پویا برتری نسبی دارد. Manuscript Document