• فهرست مقالات بحران کرونا

      • دسترسی آزاد مقاله

        1 - بررسی تأثیر یوگای خنده بر تاب¬آوری و امید به زندگی در بحران کرونا در میان زنان منطقه 9 مشهد
        صدیقه  کریمی راضیه لطفی
        بحران کرونا پیامدهای روانشناختی مهمی به دنبال داشته است. لذا هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر یوگای خنده بر تاب¬آوری و امید به زندگی با توجه به بحران کرونا در میان زنان منطقۀ 9 مشهد بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش بود. جامع چکیده کامل
        بحران کرونا پیامدهای روانشناختی مهمی به دنبال داشته است. لذا هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر یوگای خنده بر تاب¬آوری و امید به زندگی با توجه به بحران کرونا در میان زنان منطقۀ 9 مشهد بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی همراه با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه آزمایش بود. جامعه آماری پژوهش حاضر دربرگیرنده تمامی زنان ساکن منطقه 9 مشهد بود که 20 نفر از آنان به عنوان نمونه با روش نمونه¬گیری در دسترس و با در نظر گرفتن ملاک¬های ورود انتخاب شدند و سپس در گروه آزمایش قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش در مرحله پیش¬آزمون به مقیاس تاب¬آوری كانر-ديويدسون و اميدواري اسنايدر پاسخ دادند، سپس به مدت 16 جلسه دوساعته در معرض برنامه آموزشی یوگای خنده قرار گرفتند. در مرحله پس آزمون گروه مجدداً به پرسشنامه¬های پژوهش پاسخ دادند. داده¬ها جمع¬آوری و با روش آزمون تی نمونه¬های وابسته تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل نشان داد که یوگای خنده باعث افزایش تاب¬آوری و مولفه¬های آن شامل تصور از شایستگی فردی، اعتماد به غرایز فردی، تحمل عاطفۀ منفی، پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن، کنترل تأثیرات معنوی، و همچنین افزایش امید به زندگی در میان زنان منطقۀ 9 شده است. تمرين¬هـاي يوگاي خنده يک درمان منحصر به فرد با تمرکز بـر خندۀ شبیه¬سازی شده و تنفس عمیق است که با راه¬هاي مختلفي می¬تواند از طریق خندیدن، انرژی ذخیره شده ناشی از شرایط مختلف مثل بحران کرونا و حوادث ناگوار زندگی را از ذهن فرد تخلیه کند و باعـث کاهش تنش¬هاي فيزيکي، افزايش سطح سلامت و امید به زندگی شود. جزييات مقاله
      • دسترسی آزاد مقاله

        2 - تحلیل جامعه¬شناختی نقش و جایگاه سرمایه اجتماعی در سبک زندگی زنان کارمند: ارائه یک نظریه زمینه¬ای در شرایط بحران کرونا در شهر کرمان
        علیرضا  صنعت خواه مهری عربی
        امروزه در مواجه با بحران ویروس کرونا، از یک سو مسئله سبک زندگی زنانی که مستقیماً با بیماران کرونایی در ارتباط هستند مورد توجه قرار گرفته است و از سوی دیگر کیفیت روابط اجتماعی زنان کارمند در تعامل با سرمایه اجتماعی (اعتماد، شبکه¬های ارتباطی و مشارکت) شهروندان با برنامه¬ه چکیده کامل
        امروزه در مواجه با بحران ویروس کرونا، از یک سو مسئله سبک زندگی زنانی که مستقیماً با بیماران کرونایی در ارتباط هستند مورد توجه قرار گرفته است و از سوی دیگر کیفیت روابط اجتماعی زنان کارمند در تعامل با سرمایه اجتماعی (اعتماد، شبکه¬های ارتباطی و مشارکت) شهروندان با برنامه¬های بهداشتی ستاد مبارزه با کرونا قرار دارد. هدف اصلی تحقیق بررسی نقش و جایگاه سرمایه اجتماعی در سبک زندگی زنان کارمند دانشگاه علوم پزشکی کرمان در دوران کرونا است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی و از نظر نوع مطالعه از نوع تحقیقات کیفی مبتنی بر روش داده بنیاد است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1399 می¬باشد. روش نمونه¬گیری هدفمند در دسترس می¬باشد. مشارکت¬کنندگان در پژوهش را 28 نفر از کارکنان زن در این مرکز می¬باشند. از مصاحبه نیمه ساختار یافته به¬عنوان ابزار گردآوری داده¬ها استفاده شده است. برای رسیدن به معیار قابلیت اعتماد از سه روش: کنترل یا اعتباریابی توسط اعضا، مقایسه¬های تحلیلی واستفاده از تکنیک ممیزی بهره گرفته شده است. داده¬ها بر طبق رویه مبتنی بر نظریه زمینه¬ای در سه مرحله کدگذاری باز، انتخابی و گزینشی (محوری) تجزیه و تحلیل شده¬اند. براساس یافته¬های به دست آمده عواملی ازجمله: ساختار زمینه¬ای مشارکت، کیفیت شبکه¬های ارتباطی، اعتماد و ترس از امنیت شغلی به¬عنوان مهم¬ترین عوامل علی، سبک زندگی در دوران کرونا (تقویت شبکه¬های مجازی، تماشای فیلم و سریال مجازی، پیدایی آگاهی سیاسی، خرید اینترنتی و ...) به عنوان شرایط زمینه¬ای، بی¬تفاوتی اجتماعی و سرمایه اجتماعی درون گروهی به¬عنوان شرایط مداخله¬گر، کیفیت بخشی به خدمات بهداشتی، ارتقای سلامت روانی و بهداشت محیطی به¬عنوان مهم¬ترین راهبردها و نابسامانی اقتصادی، بهداشت و درمان، حمایت اجتماعی ضعیف و از خود بیگانگی اجتماعی به¬عنوان پیامدها معرفی می¬شوند. نتایج بررسی نشان می¬دهد که می¬توان از طریق بهره¬گیری از فضای مجازی، سرمایه اجتماعی سلامت محور را در زنان کارمند تقویت کرد که در آن آموزش¬های لازم جهت رعایت پروتکل¬های بهداشتی از طریق شبکه¬های مجازی ایجاد و اعتماد اجتماعی مجازی به آن دامن زده و مشارکت¬های فعالانه¬ای را به دنبال داشته باشد. جزييات مقاله